Stwierdzenie zgonu jest czynnością medyczno-prawną, od której zależy dalsze postępowanie, w tym wystawienie karty zgonu i rozpoczęcie formalności pogrzebowych. Prawo wskazuje, kto może stwierdzić zgon zależnie od okoliczności i miejsca śmierci.
Co do zasady zgon i jego przyczynę ustala lekarz, który leczył chorego w ostatniej chorobie. Gdy rodzina organizuje później przewóz zwłok z zagranicy w Katowicach lub inne formalności pogrzebowe, karta zgonu stanowi podstawę dalszych czynności. Zakład pogrzebowy nie zastępuje osoby uprawnionej do stwierdzenia zgonu.
Jeżeli zgon nastąpił w trakcie akcji medycznej prowadzonej przez zespół ratownictwa medycznego, może go stwierdzić kierownik tego zespołu. Uprawnienie zależy od konkretnej sytuacji i pełnionej funkcji, dlatego nie należy traktować go jako ogólnego prawa każdego ratownika medycznego.
Jeżeli nie można zastosować podstawowego trybu, oględzin dokonuje lekarz, a przy jego braku inna osoba powołana do tego przez właściwego starostę. Rodzina nie powinna samodzielnie ustalać właściwej osoby, lecz skontaktować się z placówką medyczną lub odpowiednimi służbami.
Jeżeli okoliczności śmierci wskazują na możliwość przestępstwa, osoba dokonująca oględzin powinna zawiadomić prokuratora lub Policję. Dalsze czynności mogą wtedy zależeć od decyzji organów ścigania, co może wpływać na termin wydania ciała rodzinie.
Po stwierdzeniu zgonu i jego przyczyny wystawiana jest karta zgonu. Dokument ten umożliwia przeprowadzenie kolejnych czynności urzędowych związanych z pochówkiem.
Nie. Zakład pogrzebowy organizuje pochówek i transport, ale nie zastępuje osoby uprawnionej do stwierdzenia zgonu.
Nie. Uprawnienie jest związane z określoną sytuacją przewidzianą w przepisach i pełnioną funkcją w zespole ratownictwa medycznego.
Stwierdzenie zgonu i wystawienie karty zgonu pozwalają rozpocząć dalsze formalności. Konieczne jest także zarejestrowanie zgonu w urzędzie stanu cywilnego.